Door de weerstand, next level: Jezus 🔥

Voor jou, die dit leest en hier een menselijke weerstand bij voelt.

Ik zat er tot over mijn oren in: in het denken, in het wereldbeeld, in de greep. Ja, ik zat vast, en ik had geen idee. Ik voelde me best ok, mijn helingsproces ging steeds verder en mijn bedrijf liep goed. Waarom zou ik vragen stellen?

Toen zag ik de eerste getuigenissen langskomen, vol onaantrekkelijke waarschuwingen: "stop ermee, het is duivels! De new age praktijken zijn niet zo onschuldig en licht als ze eruitzien! Hij komt als een engel van licht! Je hebt Jezus nodig!" Dit was zo lijnrecht tegenover mijn denken en leven, dat ik er niets mee kon. Wegzetten lukte echter ook niet. Het thema kwam steeds terug op onverwachte momenten, of doordat ik het zelf schoorvoetend opzocht.

Onderwijl ging het leven gewoon verder: ik liet kaarten leggen en me informeren over mijn levenswandel bij een astrologe, ik begeleidde vrouwencirkels, plantmedicijnreizen, maakte chocolaatjes met speciale kruiden en hallucinogenen, gaf reiki-inwijdingen, allerhande healingsmethoden hadden mijn aandacht en interesse, ik deed afstandsbehandelingen waarbij ik info ophaalde over de persoon in kwestie, gaf yoga, human design readings, kundalini activaties, assisteerde ademsessies, baarmoederrituelen, combi-trajecten, ceremonies over vrouwelijke creatiekracht, online groepstrajecten om de kracht van "moeder aarde" door te geven, eerde keltische jaarfeesten en "goden en godinnen" uit allerhande culturen.

Dit werkte ALLEMAAL. En dit voelde GOED.

Waarom begin ik dan over Jezus en laat ik mamabliss sterven, vraag je je dan wellicht af? Dat is een relevante vraag.

Het begint allemaal bij mijn wereldbeeld van vroeger. Een wereldbeeld waarin alles kon en moest kunnen, en 'het universum' voor mij werkte. De dingen en krachten waren ten dienste van mij, zo dacht ik te kunnen afleiden uit het feit dat de dingen en krachten werkten en het resultaat goed voelde. Spiritualiteit ten dienste van het individu (voor wie anders?).

Zo bouwde ik een IKperium waarin mijn wil wet was. Als iemand iets anders vond of wilde, was dat ook ok want dat was dan zijn of haar waarheid. Zo was er, zie ik nu, een afnemend onderscheidingsvermogen en een steeds stevigere toewijding en gebondenheid aan alles wat ik deed (aan de krachten erachter, maar dat wist ik toen niet). Het ondergaan en ontvangen van readings, healings, ceremonies, inwijdingen, innerlijke reizen en activaties was mijn leven, mijn "echte leven" - vond ik. In de gewone wereld, waar ik op neerkeek, deed ik zo min mogelijk. Het interesseerde me niet en ik oordeelde ook dat daar niet de ware transformatie van de aarde en de samenleving kon plaatsvinden. Ik zag op dat moment niet de grootte van het isolement waarin ik leefde, de deur werd immers platgelopen door mensen die mijn werk waardeerden.

(Deze gedachtegang volgen en alleen al lezen vraagt een radicale shift in je denken. Deze shift heeft bij mij maanden geduurd, dus vraag niet teveel van jezelf. Lees stukje voor stukje als dat wél gaat voor jou.)

Dit 'new age' wereldbeeld staat op zichzelf, en kenmerkt zich door een haast onzichtbare toenemende isolatie, het gevoel dat je onderweg bent naar de ultieme verlossing, en de valse hoop op de inlossing van de belofte aan innerlijke rust. Je krijgt steeds nét genoeg bliss dat je verder stapt. Je krijgt steeds nét genoeg informatie dat je weet welke stap de volgende is. Altijd onderweg, altijd "op je pad" aan het "helen". Maar eigenlijk word je gebonden aan de machten waar wij mensen geen vat op hebben. De bubbel van geleid worden door het hogere* en ongekende informatie te kunnen kennen, en hiermee kunnen "werken" - ofwel: ingrijpen in Gods plan - heeft een verslavend effect. Je wilt steeds meer, want je weet en kan nog niet alles. Dat is logisch, want wij zijn God niet. Maar we willen dat wel graag zijn in een losgelagen wereld waarin het "ieder voor zich" is, en je jezelf moet zien te redden (zolang je Jezus niet kent).

*maar geen onderscheid (kunnen) maken tussen de verschillende machten daar

Dit is niet iets dat ik me bewust was, maar wel iets dat deep down een vertrekpunt is geweest. Ik ben een gevoelig persoon en in deze harde wereld voelde ik me niet goed genoeg uitgerust. De spirituele wereld aanroepen en aanwenden was voor mij een oplossing voor dit probleem. Maar ik wist niet wat ik eigenlijk in het geestelijke aan het doen was, en dat ik een speelbal werd voor het duister.

ISOLATIE

Isolatie is een belangrijke manier waarop je van God wordt afgehouden. God is in het new age wereldbeeld in jezelf, overal en in ieder ander te vinden. We moeten met z'n allen naar een hogere trillingsfrequentie evolueren door ons eigen duister te transformeren naar het licht. Dit doen we door het te omarmen. De focus ligt dus op de pijn en het trauma, want jij kunt dit zelf transformeren (op oneindig veel manieren), en dan uiteindelijk vind je je innerlijke goddelijke natuur en kracht. Iedereen zou dit moeten doen want dan komen we als mensheid vooruit, en de mensen die dit niet doen zijn er niet klaar voor want zij hebben nog een lagere vibratie.

(Wat ik heb gezien in mijn eigen proces, is dat ik er geen genoeg van kon krijgen. Het voelde als voeding, luisteren naar de ander en focussen op de pijn. Nu ben ik dit helemaal kwijt: ik kan het gewoon niet meer. Ik zie hoe onlogisch en ongezond dit is. Ik ben van deze ongezonde fixatie op trauma bevrijd. Voor mij was dit nooit voedend, maar voor het duister natuurlijk wel.)

ONDERWEG

Elke sessie of ceremonie leidt naar de volgende. Er is een stem of een orakelkaart of iets dat iemand zegt of een brainwave: dit is de volgende stap. Dit lijkt magisch, er is een hogere macht met jou bezig! Het geeft je ook het gevoel dat je speciaal bent. Dus je volgt. It all seems to make sense!

Het feit dat je nooit klaar bent is bekend in deze scene: Je doet het niet om klaar te zijn maar omdat je vanuit jouw puurste intentie het beste wilt voor de mensheid. Het gaat niet om jou maar om het collectief, is het motto. Maar de focus is: op jezelf, want daar ligt het. Beetje tegenstrijdig dus. Deze tegenstrijdigheid geeft nog meer verwarring... chaos reigns here, en rust volgt niet. Ik zag dit toen niet, maar kon op een gegeven moment wel waarnemen dat met elke stap nieuwe vragen ontstonden waarop ik het antwoord wilde kennen.

BELOFTE

Er is een belofte, en ik denk dat we die allemaal op onze eigen manier invullen als we in new age ronddolen. De belofte is in de basis dat je jouw trauma kunt loslaten, en dat je je vervolgens beter voelt en je kunt manifesteren wat je wilt. Manifesteren is dat jij jouw hoogste potentieel leeft en hier zelf dingen voor in de wereld zet. Jouw hoogste potentieel vind je in astrologische readings, tekens op je pad, engelengetallen, human design, wat anderen zeggen, plantenreis-revelations, wat je lichaam zegt in het moment, waar jij zin in hebt, het vergroten van jouw eigen individuele kracht, het aanleren van superpowers, jezelf in het midden van jouw leven (en universum) plaatsen, je gedachten en gevoelens op te schrijven, zoveel mogelijk healings te ondergaan, en je niet veel van anderen aan te trekken. Kortom, jouw hoogste potentieel is iets onaanraakbaars, want echt kennen doe je het niet, maar alle focus is wel op het "kunnen kennen". Als je een glimpse lijkt te hebben gekregen, opent er een deurtje naar het volgende, en ga je er gewillig door. De belofte is vals, de rust en the bigger picture die je beloofd werden, volgen op dit pad NOOIT.

NOTE: Dit is heartbreaking voor mij om te schrijven, want ik ken het proces dat ik zelf ben doorgegaan. Het was niet per se fun, het was soms scary, het was prachtig, het was verscheurend, ego-crushing en bovendien business-killing. Dus ik schrijf dit niet om je te pesten, of om de wijze uit te hangen. Ik heb niet veel te winnen of verliezen in eigen naam. Ik maak mezelf misschien belachelijk in de ogen van sommigen, maar dat neem ik erbij.

Ik verlang namelijk dat jij dit weet. Ik schrijf dit omdat het WAAR is. Niet mijn waarheid, want die kan niet WAAR zijn voor iedereen. Een mijzelf-overstijgende waarheid, zoals dat overstijgende element ook in het woord waarheid besloten ligt. Anders moet je het geen waarheid noemen maar een gevoel, emotie, gedachte, voorkeur, mening of brainwave.

Ik nodig je uit om je af te vragen, indien je niet gelooft in Jezus Christus als redder en verlosser van de mensen, waarom ik dit zou schrijven.

Dit zouden naar mijn idee de redenen kunnen zijn:

1. Ik ben gek geworden. Ik heb een psychose en ik heb een hallucinatie gehad die ik link aan het verhaal van Jezus en bij de kerk hebben ze dit bevestigd om zieltjes te winnen.

   Dit zou kunnen, maar ik ben niet de enige die dit beweert. Google 'new age to Jesus' en verras jezelf, als je dacht dat ik de enige #newagetojesus gekkie was die dit proces beweert te zijn gegaan. (Ken je mij als iemand die zich laat vangen?)

2. Ik wil doen alsof ik het licht heb gezien om jullie aandacht te trekken en te shockeren. Bij deze verlies ik dan ook al mijn wereldse zekerheden, jouw vertrouwen, mijn reputatie en mijn bedrijf. (Waar haal ik dan de bereidheid om dit te doen vandaan?)

3. Ik ben bereid om mijn hele oude leven op te geven voor Jezus. Wat ik zeg heb ik écht meegemaakt en dit is nu verankerd in mijn hart en ziel. Ik leg daarom mijn werk, mijn veiligheid, mijn toekomst, mijn hart in Zijn handen. (De waarheid overstijgt mijn eigen wil en voorkeur, ik kies radicaal voor Jezus.)

WAARHEID

De waarheid kies je niet. De waarheid is niet persoonlijk. De waarheid is universeel, persoon-overstijgend, eeuwig en altijd geldend. Waarom zou je het anders waarheid noemen?

De waarheid kies je niet. De waarheid is niet naar jouw noden en behoeften te buigen om in te zetten voor jouw persoonlijke verlangens.

De waarheid kies je niet. De waarheid kiest jou, en heeft jou gekozen! Maar onze persoonlijke vrije wil stelt ons instaat om een leven afgekeerd van de waarheid te leven, en dan nog te denken dat we goed bezig zijn.

Op basis van welke krachten denken we dit dan?

1. Ons menselijk verlangen om zelf God te zijn. Meer controle en meer is beter in deze wereld.

2. Wereldse geneugten. Snel, makkelijk en leuk is altijd welkom in onze overprikkelde samenleving en onze daardoor overspannen zenuwstelsels. We neigen daarnaar door onze natuur te volgen, die in de kern kiest voor de gemakkelijke weg.

3. Het duister, de vijand van God, ook wel Satan genoemd. Speelt in op 1 en 2. De vijand heeft veel tentakels in zowel de wereld, alsook in new age. Dit maakt dat als je je plek in de wereld niet vindt, hij met open armen op je staat te wachten met yoga, kristallen, tarotkaarten, wichelroedes, en het hele all you can eat buffet. Het blinkt en gaat erin als snoepjes. All you can eat & more! Want nee, je raakt nooit verzadigd, en je zult in dit web rondkruipen totdat je wakker wordt en merkt dat je vastzit, of tot in eeuwigheid.

I hate to break it to you. Dit is dezelfde serene Nina die je altijd kent. Ik wil nog altijd het beste voor jou, voor de mensheid, voor de wereld. Dit is ONVERANDERD. Ik ben hierin dezelfde persoon met dezelfde moeilijke vragen die om een antwoord schreeuwen. Dit kenmerkt mij en laat me niet los, Godzijdank. Dit maakte dat Hij mij kon redden, want ik nam geen genoegen meer met de halve waarheden die ik van de vijand kreeg en stelde me open.

Ja, hij weet het goed hoor, hij kent je door en door, de boze. Hij weet precies waar jouw zwakheden zitten waar hij op kan aanhaken. Hij weet precies wat hij op je pad kan zetten zodat jij zegt: "dit moet ik parkeren want er komt nu iets écht belangrijks voorbij en ik spring". Dit noemen we dan "ons gevoel volgen" of "ons hart volgen". Helaas is dit geen betrouwbaar kompas, zeker niet als we ons met allerhande praktijken inlaten of hebben ingelaten. We hebben iets groters, iets onszelf overstijgends nodig om te volgen.

De vijand heeft mij mensen op mijn pad gebracht, getallen, podcasts, gedachten... en fysieke gewaarwordingen, waardoor ik me liet (mis)leiden. Ik had hem onbedoeld en onbewust toestemming over mijn zijn en mijn lichaam gegeven. Het is een heel proces geweest om hiervan los te komen. Niet omdat Jezus het niet kon, maar omdat ik met mijn vrije wil de andere kant op rende, de bekende kant, de meer aantrekkelijke kant.

Want nee, het is niet bepaald aantrekkelijk om in Jezus te geloven, daar heeft de boze wel voor gezorgd. De belangrijke parameters "leuk" en "gemakkelijk" en "snel" in deze wereld, zijn ver van (het volgen van) Jezus. Dus alles dat onze natuur behaagt, en dat een element van leuk of gemakkelijk heeft, of dat glimt en magische dingen pretendeert, is aantrekkelijker dan een man van lang geleden, hangend aan een kruis. Die jou ook nog eens haarfijn jouw natuur, je zonden (yes!) en de staat van je denken spiegelt.

JEZUS!

Ik heb in mijn getuigenis nog niet zoveel verteld over Jezus, denk ik. Of altijd te weinig in elk geval! Hij heeft mij uit het duister gered, want ik heb in Zijn naam, met het luidop uitspreken van Zijn naam, elke dag een of meerdere kettingen voelen losspringen. Toen ik voelde dat ik vastzat, heeft hij mij met zachtheid en ketting voor ketting losgemaakt. Hij is groter dan welke andere geestelijke macht dan ook.

De reactie die ik kreeg, die ik ervoer, van het uitspreken van Zijn naam, was pure wanhoop van de vijand. Een soort stuiptrekkingen volgden, nachtelijke manifestaties in mijn slaapkamer, mensen die hij op mijn pad zetten om me af te leiden, hij heeft alles uit de kast getrokken. En dusdanig op maat, zodat ik soms niet wist wie wie was: Is dit nu God of de vijand?

Ik heb God gevraagd om de heilige Geest, en sinds die bij mij is gekomen, is het verschil duidelijk. Voordien was ik nog aan het wachten op een new agey revelation in de vorm van God, maar die bestaat niet. Het is iets heel anders dat er gebeurt: Door je te richten op Jezus en hem te roepen om je te helpen, verandert Hij je van binnenuit. Hier hoef jij niets (anders) voor te doen: je hart verandert doordat je bij Hem bent. Dit is de ware heling en de pure transformatie, en vraagt enkel en alleen geloof en ogen op Hem.

"Enkel en alleen" - het lijkt eenvoudig, maar laat ik het eenduidig noemen. Het is eenduidig, singular, 1, maar zeker niet eenvoudig (voor mij toch niet).

Het werken voor heling, waar ik veel mee bezig was, heeft plaatsgemaakt voor het lezen van de Bijbel, bidden, naar de viering (kerk) gaan en studeren (Studeren is mijn persoonlijke invulling, omdat die bij me past. De rest is algemener van toepassing als je Jezus volgt, denk ik.)... en ik ervaar nu de ware rust die ik zocht, maar nergens vond.

De strijd die ik heb ervaren, en soms nog ervaar, is eigenlijk al gestreden. Jezus was al Koning voordat Hij mij redde. Ik was al gered voordat ik het besefte. Hij heeft het voor mij gedaan. Dit is de ultieme liefde en de ultieme vergeving. Hij heeft mijn hart "enkel" instaat gesteld om die liefde en vergeving te ontvangen. Let's say He had a lot of work there ;-)

Zo, even een lapje tekst ter ere van de King of Kings!

Hopelijk brengt dit wat kader om mijn redding door en mijn vervolgens bewuste keuze voor Jezus te kunnen plaatsen.

x

Nina